Bunu okuyacak mısın, bilmiyorum.
Her gün sizi bulma umuduyla devriyeye çıkıyoruz.
Sizi merak ediyoruz.
Seni bulamadım ama bir gün burayı buldum.
Burası çok huzurlu.
Seni bir daha görememe korkusu burada peşimi bırakıyor.
Hatta yakınlarda olduğunu ve yakında kavuşacağımızı hissediyorum.
O yüzden sana kavuşmak için her gün buraya geliyorum.
UNUTULAN ORDU
"Bana kan verin, size özgürlük vereyim."
Bu söz, en zor anlarda bile umutların yeşermesini sağlayan
Hindistan Millî Ordusu'nun savaş çığlığı hâline geldi.
Uzun zamandır hayali kurulan
bağımsız Hindistan için savaşan özgürlük ordusuydu bu.
Britanyalı yetkililer, HMO'yla ilgili tüm haberleri yasakladı
ve onları Hainler Ordusu ilan etti.
MAYMYO YAKINLARI, BURMA - 1944
Maya.
HİNDİSTAN-BURMA SINIRI - 1996
Okul yakında.
Ama buradan sonrası devriye kaynıyor.
Acele etmeliyiz.
Bu yol okula mı çıkıyor?
Okula çıkan yol şu tarafta.
Zamana ihtiyacım var.
Bir şeye bakmalıyım.
Tamam, o da seninle gelsin. Seni okula götürür.
Çabuk olalım.
Geldiğinden beri uyumadın.
Surinder...
Gözümü ne zaman kapasam ceset görüyorum.
Açlıktan ölmek nasıl, biliyor musun?
Arshad'ın yarasını gördün mü?
- İrin akıyordu. Ve larvalar. - Arshad şimdi iyi.
- Artık iyi. - Ve larvalar.
Larva kaynıyordu Maya.
Yiyeceğimiz yoktu.
Yürüdükçe yürüdük.
Yoldaşlarımızın cesetlerine rastlamaya başladık.
Çürümüş cesetler.
Binlerce yoldaşımızı kaybettik Maya.
Ve ben hayatta kaldım.
Kaybettik ama hayattayım.
Her gün seni bekliyorum.
Sana karşı hislerimi mektuplara döktüm.
Bir gün okuyacağını umdum.
Yine de söylenmemiş sözler vardı.
Çünkü her şey kelimelere dökülemez.
Sadece hissedilir.
Koşun! Kaçın buradan!
Geber, seni şerefsiz!
- Kahretsin! - Kaçın!
Al sana, piç kurusu!
- Komutanım? - Evet.
Bu hava saldırısı Britanya Ordusu'nun ilerlemesi içindi.
Akıncı birlikleri sabaha burada olur.
Emirlerimiz nedir?
Üs, kararı size bıraktı.
Rangoon'a çekilebiliriz
ya da Britanyalıları durdurmayı deneyebiliriz.
Sodhi!
Arshad!
Sınırlı cephanemiz kaldı.
Efendim, hepimiz öleceğiz! Her şey sona erdi!
O haklı. Her şey bitti! Yapacak bir şey kalmadı.
Öyle mi göt herif? Savaşamaz mısın?
Ne yapıyorsun? Adam haklı!
Japonlar artık erzak yollamaz!
Rangoon'a geri çekildiler bile!
Şunlara bak!
Burada kalırsak hepimiz öleceğiz!
Bu bize bir şey kazandırmaz.
Kazandırmak mı?
Bunca şeyden sonra bir şey kazanma peşinde misin?
Onlara bak...
Bak, ölenlere bak
ve ormanda şehit olanlara...
Bir hiç uğruna mı kendilerini feda ettiler?
Netaji'nin sloganını hatırlayın!
"Bana kan verin, size özgürlük vereyim."
Netaji kan istiyor, bizim kanımızı!
Çünkü kan dökmeden asla özgürlüğümüzü alamayız!
Burada özgürlüğümüzün bedelini ödemeliyiz.
Ve ödeyeceğiz de!
Bir kez değil, binlerce kez ödeyeceğiz!
Delhi'ye sağ olarak varsak da varmasak da
devrimimiz Delhi'ye ulaşmalı! Tek yolu bu!
Yaralı askerlerimiz Rangoon'a götürülecek.
Rani Jhansi Alayı başlarında olacak.
Kalanımız Britanya'nın
ilerleyişini olabildiğince durdurmaya çalışacak.
Bir gün Hindistan fedakârlığımızı hatırlayacak.
Bunu anlamayabilirler.
Ancak hatırlayacaklar!
Savaştan sonra Maymyo'da gizlendim.
Çıkmak çok tehlikeliydi.
Britanyalı casuslar HMO askerlerini arıyordu.
Adımı da değiştirip Janki yapmam gerekti.
Herkesin kendi cephesinde bu savaşı verdiğini söylemiştin.
Maya bu savaşta öldü...
Ve Janki yerine geçti.
Janki hâlâ özgürlük için savaşıyor.
Özgürlük hayattaki amacım oldu.
Bu nedenle Maymyo'da bir okul kurdum.
Buradaki kızlar bana "nine" diyor. Artık onlar benim askerlerim.
Onlara savaşmayı, kendilerine güvenmeyi öğrettim.
Netaji'nin bize öğrettiği gibi.
Maya...
Git.
Şimdilik hoşça kal Maya.
Kendine dikkat et.
Sen güvende olursan
hayatta kalmak için
bir nedeni olur.
- Hindistan kazanacak! - Hindistan kazanacak!
Olamaz.
Janki nineyi tanır mıydın?
Evet.
Ama ne yazık ki
kısa süreliğine.
Buradakiler geç kaldığımızı söyledi.
Geçen sene ordu ninemi tekrar hapse atmış.
Dört ay önce döndüğünde çok hastaymış.
Sonraki birkaç gün içinde de...
Ne yapıyorsun?
Yakışıklı yüzümü görmeyeli çok uzun zaman oldu.
Hâlâ yerinde mi diye merak ettim.
Sodhi!
Piç kuruları!
Sağa gidin!
Cephaneyi idareli kullanın!
Koru beni!
Arshad!
Arshad, kalk. İyi misin?
Çıkar beni! Sıkıştım kaldım.
Arshad, kalk.
İyiyim Sodhi. Git.
Kes sesini...
Sodhi, ben iyiyim. Git sen! Silahı al ve git!
Ölme yoksa seni vururum.
Pummey!
Çekil!
Pummey, çekil!
Çocukken nineye fotoğraftakinin kim olduğunu sorardık.
Hiç tereddüt etmeden "Sevdiğim adam." derdi.
Yüzündeki gülümsemeyi asla unutmayacağım.
Neden Maya'yı aramaya gelmedin?
Esir düşmüştüm.
Her şeyi kaybetmiştik.
On yedi bin asker Hindistan'a götürülüp hapse atıldı.
Britanya'ya karşı savaşmaktan dolayı yargılanmak için
Delhi'deki Kızıl Kale'ye götürüldük.
Hain Ordusu ilan edildik.
Kızıl Kale'deki duruşmalarda gerçek açığa çıkınca
ülke çapında isyan çıktı.
Binlerce Hint sokaklara döküldü.
Hindistan Kraliyet Donanması ayaklandı
ve kendilerine Hindistan Millî Donanması demeye başladılar.
HMO'yu desteklemek için halk sokağa döküldü.
İşte o zaman Britanyalılar,
Hint askerleri olmadan imparatorluğun
ayakta kalamayacağını anladılar.
1947 yılında hapisten çıktığımda
kendi ülkemde mülteci olduğumu anladım.
Artık memleketim başka bir ülkeydi.
Pakistan.
Hiçbir şeyimiz kalmamıştı. Hindistan Ordusu bizi kabul etmedi.
Nasıl edebilirlerdi ki?
Ne de olsa haindik.
Durum düzelene dek beş sene geçmişti.
Maya'yı ya da yerini bulma umuduyla
1952'de Singapur'a döndüm.
Ama sonuç alamadım.
Burma'ya geldim. Ancak ülke sıkıyönetim altındaydı.
Kimse ülkeye giremiyordu.
Elimden geleni yaptım. Bir kez sınırı bile geçtim.
Ancak şansım yaver gitmedi. Yakalandım.
Beni sınır dışı ettiler.
Sonra bir gün
vazgeçtim.
Hayata küstüm,
diğer herkese de.
Yaşamayı kestim.
Ama o kesmedi.
Maya savaşa devam etti.
Hayatlarınızı ülkenize adadınız.
Hindistan'ın hayaline.
Maya da özgürlük için savaştı.
Ama ne elde ettiniz?
Bu savaştan ne kazandınız?
Amar, savaştan ne kazandığımızı bize söyleyecek olan senin neslin.
Özgürlük mücadelesi belki daha kolaydı.
Bizim savaşımızdı.
Ancak o özgürlüğü korumak
çok daha zordur.
Ve hepiniz bu savaşı vermelisiniz.
Delhi'de fotoğraf çektireceğiz.
Kızıl Kale'de.
Ne olursa olsun
savaşmaya devam edeceğime söz veriyorum.
Askerlerin yaklaştığını duyduk.
Okula gelebilirler. Buradan gitmeliyiz.
Sınır yakında. Ormandan geçebiliriz.
Peki.
Şu tarafı arayın. Yürüyün!
Çabuk olun!
Yürüyün hadi!
Ben gelemem.
- Ne? Olmaz! - Gelemem.
Başka yolu yok Amar!
Buradayız. Seni götüreceğiz.
Dinle beni!
Bacağımı kırdım. Yürüyemem!
Vakit kaybetmeyin. Beni dinleyin.
Bakın, sınır şurada.
Gidip Hindistan Ordusu'ndan
yardım isteyin.
Burada saklanacağım.
Hadi gidin. Çabuk! Rani söyle ona!
Seni bırakamayız.
Gitmezsen ben de gitmem!
Amar, anlamaya çalış.
Burada kalırsan kimse kurtulmaz.
Bana güven! Gidersen yardımcı olabilirsin.
- Amar, o haklı. - Git!
Gidelim yoksa öleceğiz.
- Gidip yardım çağıralım! - Gidin! Cesur olun!
SODHI, BAĞIMSIZ HİNDİSTAN İÇİN KENDİSİNİ FEDA EDEN
BİNLERCE ASKERİN ÖLDÜĞÜ YERDE CAN VERDİ.
26 BİNE YAKIN HİNDİSTAN MİLLÎ ORDUSU ASKERİ
HİNDİSTAN'IN BAĞIMSIZLIĞI İÇİN CAN VERDİ.
SAĞ KALAN HİÇBİR HMO ASKERİ BAĞIMSIZ HİNT ORDUSUNA ALINMADI.
DİLEKÇE VE MEKTUPLARA RAĞMEN HÜKÛMET, HAYATTA KALAN ASKERLERE
ÖZGÜRLÜK SAVAŞÇISI MAAŞI BAĞLAMADI.
ZAMAN GEÇTİKÇE HİNDİSTAN MİLLÎ ORDUSU
UNUTULAN ORDU HÂLİNE GELDİ